بوي سيب و حرم حبيب و حسين غريب كرب و بلا

بوي احمر شيش ماهه و اكبر كرب و بلا

بوي عنبر خبجر روي حنجر كرب و بلا

بوي لاله خداي آلاله دختر سه ساله كرب و بلا

بوي شبنم نفس نفس دم دم من عاشقت هستم كرب و بلا

بوي گلاب و فرات پر آب و بيچاره رباب و كرب و بلا

بوي ياس و خداي احساس و ضريح عباس و كرب و بلا

شور و شين و حرم حسين و بين الحرمين و كرب و بلا

بوي عود و ناله پر دود و صورت كبود و كرب و بلا

بوي نيلوفر روي نيزه ها سر پسر پيمبر كرب و بلا

مسلميه تل زينبيه صحراي حاريه كرب و بلا

ميشنوي؟؟؟

داره صداي قدمهاش مياد

آخ كه امسال چقدر دلم براش تنگ شده بود...

چقدر دلم ميخواس زودتر بياد...

از 20_30 روز پيش به قول مامان پيش واز رفته بودم...(نوحه گوش ميدادم و حالي به حالي ميشدم!!!)

دلم بجوري هواي محرم و كرده بود...

هواي اون عزاداري ها ... سينه زني ها...دسته ها!!! (هر چند كه من اهل بيرون رفتن و دسته ديدن نيستم...اما هيئت رضااينها رو خيلي دوست دارم...يه سري بچه كه با همه عشق و اخلاصشون عزاداري ميكنن)

هواي اون گريه ها...

حتي هواي قيمه امام حسين...(من آخرشم نفهميدم چرا بين ِ همه غذاها قيمه امام حسين يه چيز ِ ديگه است)

حالا داره مياد...

تا چند روز ديگه محرم هم از راه ميرسه...

همه جا پر شده از بوش!

تو كوچه پس كوچه هاي شهر كه نگاه ميكني...همه جا پر شده از خيمه...و جوونهايي كه با چه شور و ذوقي خودشون و براي عزاداري آماده ميكنن

دلم گريه و عزادلري ميخواد...

دلم لباس مشكي ميخواد...(اين لباس مشكي كه واسه امام حسين ميپوشي اصلاً يه چيز ِ ديگه است)

دلم درد و دل ميخواد...(از اونهايي كه بعد از يه عالمه گريه  كردن...با يه دل ِ شكسته سرت و ميگيري رو به آسمون و با عزيزترين حرف ميزني)

دلم تعزيه علي اكبر ميخواد ... تو تكيه...

اون موقع كه علي اكبر مي افته رو زمين...اونوقت براش خنچه ميارن...زن ها نقل ميريزن...مردها اسفند دود ميكنن...كه انگاري عروسيه (اما يه حال و هوايي داره كه اشكهات همينطوري سرازير ميشه)

دلم الم ميخواد...(چيزي كه برام ياد آور داداش علي  ِ و روزهاي بودنش...چرخوندن ِ الم جلوي پله هاي تكيه...كه ديگه هيچكس مثل اون نميتونه اين كار و بكنه)

دلم زيارت عشورا ميخواد...با حال و هواي محرم...(از اونهايي كه وقتي ميخوني...اگه انقدر بهت لطف بشه كه بفهمي چي شده...دلت ميخواد بميري!!!)

واي كه اين ده روز ... با همه غم و غصه هاش...چقدر لذت بخشه...چقدر آدم سبك ميشه...

...

راستبي تو ميدوني...اين حسين كيست كه عالم همه ديوانه اوست؟؟؟

پ.ن1:خيلي خيلي خيلي...تو اين 10 روز برام دعا كنين...همچنين براي 5تا مريض كه خيلي برام عزيزن...(مرجان و يادتون نره ها)

پ.ن2:مرجان حالش بده ... اما فعلاً كاري از دست خودش هم براي خودش بر نمياد...در نتيجه! خلسه بي خبري رو فعلاً به هر چيزي ترجيح ميده

پ.ن3:تا يه مدتي (كه خودم هم نميدونم كي ِ) نميخوام تظاهر كنم...انقدر خسته ام كه حتي قدرت تظاهر كردنم ندارم...فعلاً ميخوام خودم باشم...فعلاً اين مرجان غرغرو ِ اخمو رو تحمل كنين...تا وقتي كه فقط خستگيش در بره و بتونه بازم تظاهر كنه...

پ.ن4:اين پست ِ بيستم  ِ...مثل سن من...عدد 20 رو دوست دارم...هميشه فكر ميكردن 20 سالگيم ميشه بهترين سال عمرم...اما گند زدم به 20سالگيم با اين زندگي كردنم...

پ.ن5:جواب كامنتهاي دو پست قبلي

هيچكس،اين جمله همه زندگي اين دختر كوچولويي  ِ كه داره مينويسه!

سميه،خوبه كه داري از خودت مينويسي...زود زود آپ كن خانومي...نوشته ات جالب بود...و غمگين!

آني،آني من جدي جدي قاطي كردم!

گلم ميشه بگي چي شنيدي كه اينطوري به هم ريختي؟؟؟

وبلاگت و كه خوندم حتي ترسيدم كامنت بذارم...چراش و نميدونم!

اميدوارم زودتر حالت خوب بشه گلم!

هدا،تو به اندازه كافي خودت قاطي كردي...ديگه نميخوام من هم يه چيزي به همه اون چيزهايي كه فكرت و مشغول كردن اضافه كنم...درضمن...من هيچيم نيست...فقط قاطي كردم همه چي و ... همين!...هيچ اتفاق تازه اي هم نيفتاده

آقاي راهنورد،ميگذره

احد،خوبه كه حداقل تو داري ميجنگي...من ديگه از جنگيدن ِ پي در پي هم خسته شدم...(اميدوارم موفق بشي)

مهدي،گزينه آخر كه گفتي تا حدودي درسته...اما خيلي حرفها گفتني نيست...!!!

من هم وقتي دوباره صداش و شنيدم...ديدم فراموشش نكردم

گاهي؟؟؟...آره گاهي بهم ريختن طبيعيه...اما نه...

خوبه كه تو نصيحت پذيري...اما من نيستم...چون ميدونم روي من تأثيري نداره...من تا حالا فقط خودم بودم و خودم...خوب يا بد...

يه جايي ... يه روزي...يه كسي...صبر داشته باش ...صبر (اين جمله هميشه تو مجله موفقيت هست!)

من كه كتابخونه رو بيخيال شدم ...البته چون دور بود...اگه نزديك بود ميرفتم...چون تو خونه همش پاي كامپيوترم

نه آرماني نيست...عشق از بين نرفته...شايد انتخاب من و ما اشتباه بوده...ولي هنوزم هستن آدمهايي كه دلشونو و مبپيچن لاي زرورق و ميگن پيشكش...هيچوقت هم ازت پسش نميگيرن و تا آخر دنيا باهاتن

من 12 سال از عمرم و خلاف جهت آب شنا كردم...12 سال از 20 سال ... الان خسته ام...خيلي هم خسته ام...

مرجان غرغرو حالا حالاها همين جاست...

نيلو،خوب كه نيستم...ولي زنده ام

هيچي...كاري نكردم گلم...فقط يه چيزهايي رو بايد ميزاشتم كنار...نذاشتم...يعني،فكر ميكردم گذاشتم اما...

داداش علي؟؟؟؟...كاش بود...نيلو نميدوني چقدر دلم هواش و كرده...

من هم از اين بزرگ شدن بدم مياد...از اين منطق بزرگترها حالم به هم ميخوره...

نيلو...اگه بخواي ميخندم...اما مثل خنده هاي تو كه شراره ميگفت تو ذوق ميزنه...داد ميزنه كه مصنوعيه....!!!!!

منم دوست دارم عزيزم

...

جواب كامنتهاي پست قبلتر:

سميه،ممنون خانومي بابت تعريفت...صفا از خودته گلم

هدا،رفتي كه بنويسي؟؟؟...فكر نميكردي اينقدر زود دولاره آپ كنم؟ نه؟

سعيد،من كه گفتم همتون و دعا كردم ... سعيد تو خودت خودت و يادت رفته!

نيلو،منم خيلي عصانيم از دست خودم نيلو

چرا نيلو؟؟؟...چرا فكر ميكني گمش كردي؟؟؟...مگه خودت بهم نگفتي همين جاست...؟

امتحان؟...بعضي امتحان ها خيلي سخته نيلو...خيلي...

التماس؟...به كي...براي چي...

نيلو؟...هيچ ميدوني اين روزها چقدر گيجم كردي؟...نگرانتم ...اما نميخوام با سوالهام اذيتت كنم

آره خيلي چيزها برامون عادت ميشه...هممون عادت كرديم كه عادت كنيم...و اين عادت بديه(عادت كرديم به زنده بودن...نفس كشيدن...تي دوست داشتن و دوست داشته شدن!)

گل ِ من...همه معني زندگي به اين غير قابل پيشبيني بودنشه...نه؟

نيلو گريه آرومت ميكنه...تابلو شدن هم مهم نيست...راستي دوش آب و كه يادت نرفته...آدم و تابلو نميكنه

پسر آسماني،...

سينا،مسيح....نهايت مهرباني و عشق ِ

خيلي دوسش دارم